Kunstnarane vi intervjua kunne fortelje om intense men givande arbeidsdagar på turné for Kulturskatten (turneorganisasjon for Den kulturelle skulesekken i Telemark). Dei fleste oppgjev at dei er slitne etter slike turnear, men at dei ikkje kjenner dei som for belastande. Dei syns dei har godt høve til å påverke eigen turneplan, og -omfang. Dette blir vurdert som viktig utifrå individuelle omsyn til kunstform, kunstnaren sin alder og andre faktorar. På same tid rommar kunstnaryrket ei rad dilemma og paradoks. For sjølv om skuleturnear på den eine sida kan representere etterlengta struktur, ein slags arbeidslivsmessig normalitet, kan dei og vere kunstnarleg og kroppsleg slitsame. Likevel er ikkje arbeidstidene noko informantane meiner dei har grunn til å klage over. Snarare tvert om. Dessutan følgjer alle opp med at dei kjenner seg ivaretekne i og gjennom ordninga – ingen kjenner seg pressa av Kulturskatten til å gjere meir enn dei sjølv ynskjer.

Kulturskatten gjev imidlertid ikkje kunstnarar høve til fast arbeid eller lengre engasjement over tid. Engasjementa er korte og med få forpliktingar for arbeidsgjevar. Fleire av våre informantar er difor ikkje fullt ut nøgde med Kulturskatten sin oppdragspolitikk. Det er i hovudsak ikkje sjølve honorarstorleiken som engasjerer fleire av kunstnarane, men korleis turnéorganisasjonen stiller seg til spørsmålet om sosiale rettar ved t.d. sjukdom eller svangerskap.

Rapporten kan lastast ned her.

Kontaktperson er Ola K. Berge.